dinsdag 22 september 2026
zaterdag 5 september 2026
donderdag 16 juli 2026
De Danser en de Ui
Op twee oktober zal mijn nieuwe boek, De Danser en de Ui, uitgebracht worden door uitgeverij Boekscout. Het wordt een prachtige verzameling korte en langere verhalen die je met plezier kunt lezen in de herfst.
De schrijfster Leontine Wagter verwoordt het als volgt:
'Sjoerd van Berkel voert ons in zijn verhalen op sprankelende wijze mee naar een woud van sprookjes.
Zijn stijl is die van het oude volksverhaal,
gevuld met levenswijsheid. Hierbij spelen dieren soms een rol maar vaak ook
mensen. Er wordt regelmatig maatschappelijk onrecht en persoonlijk leed aan de
kaak gesteld. Soms krijgen we een kijkje in een ontroerende herinnering, een
andere keer verdienen feest – en herdenkingsdagen de aandacht, of een bekend
figuur uit een regio of een land uit vroeger tijden.
Met verfijnde humor en op speelse en soepele
wijze leidt hij de lezer door bergen en dalen en langs grillige – soms ook
grimmige- bochten, waarbij het verhaal tot verrassende wendingen komt. Het
verveelt geen moment.
De verhalen van Sjoerd van Berkel zijn geschreven in heldere stijl en zijn voor iedere lezer toegankelijk. Veelal worden ze begeleid met fraaie schilderkunst en foto’s.
Heerlijk om te lezen voor ’s avonds op de bank
of voor in bed. En leest u vooral hoe door de lucht van de ui er buitengewone
prestaties worden verricht!'
S.van Berkel
Speciaal voor de omslag van deze uitgave heeft de bekende tekenaar J.G. Bouwhuis een tekening gemaakt die werkelijk prachtig is maar nog even geheim moet blijven.
Nog 78 dagen en dan gaat deze danser uitgebracht worden!
zaterdag 6 december 2025
Beleving in het Gooi
Ik speelde eens met mijn absurde theatergroep Fruit, in een villa, ergens in het Gooi. De ceo's wilden weleens iets anders. In een kamer als een kathedraal zongen wij onze rare komische liederen. Het gezelschap hoorde het in stilte aan. Soms hoorde je een grinnik.
Maar na ons laatste nummer, dat over een zwaan ging, verschoof er iets. Een keurige dame pakte een accordeon en begon te zingen. Er was iets losgemaakt. Er werd gezongen, volksliedjes, door mensen die stof en spinrag in hun keel hadden. De noblesse gedroeg zich of ze in café Nol stonden. Ik keek er naar, pakte de envelop, ging naar boven om de gitaar in te pakken en toen ik beneden kwam was iedereen weer even ijzig en lijzig als voorheen.
'Normaal doen we elke maand een strijkje,' grijnsde de voorzitter.






.jpg)